صاحبدلانى كه از صحن‌ها گذشته و صادقانه به حرم مطهّر امام رضا عليه السلام مشرّف مىشوند ، مىدانند كه در طول صدها سال هر جايگاه اين بارگاه ، قدمگاه حضرت صاحب الزمان است و با صدق و صفا ، صورت بر اين خاكِ پاك نهاده و بوسه بر آن مىزنند . هر روز در كنار ضريح ضامن آهو و در هر ضلع و گوشهء حرم ، هزاران نفر مهمان و ضيفِ امام رضا عليه السلام هستند . نور و ضياء معنوى آن بارگاه ، ضمير و باطن آنان را پاك و بهشت را براىشان ضمانت مىكند و نام‌شان در طومار بهشتيان ثبت و ضبط مىگردد . طايران قدسى كه بر ايوان طلا مىنشينند ، مىدانند كه طاق كسرى در برابر آن ، مخروبه‌اى بيش نيست . كوه طور با آنهمه جلالت ، شكوه و طمطراق شهر طوس را ندارد . كبك و تيهو بلكه هر پرنده و طيفور ، آرزوى طوف سقّاخانه‌اش را مىكند . برخى از ظاهرپرستان نيز مىدانند : ظفرمندى ظفرمندانِ معنويّت و صاحبان ظرفيّت ، با ظلّ عنايت صاحب اين بقعه و بارگاه به مرحلهء ظهور رسيده است و با نگاه آن حضرت ، ظرف دل را از ظلمت و تاريكى رها ساخته‌اند . صحن عتيق با سقّاخانهء زيبايى كه دارد ياد علمدار كربلا حضرت ابوالفضل عليه السلام و شدّت عاطفهء آن حضرت را در خاطره‌ها زنده مىسازد ، چگونه سقّاى دشت كربلا با شدّت عطش از خوردن آب در روز عاشورا امتناع ورزيده و تا جان در بدن داشتند علم را در دست داشته و با عمّال ابن زياد لعنه اللَّه جنگيدند . همه از غريب‌نوازى امام غريب عليه السلام آگاهند و مىدانند كه آن حضرت غمگسار غريبان هستند ، غبار غم را از قلب آنان مىزدايند ؛ به گونه‌اى كه فرياد و غريو شادى از قلب غريبان برمىخيزد . فرَج و ظهور حضرت مهدى ارواحنا فداه و فتح و ظفر را در اين بارگاه از خداوند بخواهيد ، و فرجام نيك را در اين مكان بدست آوريد تا به درياى فضايل و فيوضات راه بيابيد و با توسّل به امام رئوف عليه السلام براى نجات از فريب فتنه‌هاى